Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκκλησία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκκλησία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10 Ιανουαρίου 2014

Την διακονίαν σου πληροφόρησον

Μπορεί να γίνουν πολλές παρερμηνείες στην Βίβλο. Αυτό γνωστό. Μπορούν να γίνουν σε δύσκολα χωρία και σε εύκολα αν δεν ξέρεις. Από ελλιπή γνώση ή και από δόλο. Ένα παράδειγμα είναι και το σημερινό την διακονίαν σου πληροφόρησον που απευθύνει ο απ. Παύλος στον Τιμόθεο. Τί σημαίνει όμως πληροφορώ στην αρχαία ελληνική γλώσσα; Όπως μάς πληροφορούν οι Αριθμοί Strong, το ρήμα ως 1η του σημασία έχει αυτήν τού φέρω κάτι εις πληρότητα (φέρω εις πέρας, ολοκληρώνω, τελειοποιώ), η οποία εφαρμόζεται και στο συγκεκριμένο εδάφιο της Β' Τιμ 4:5 και μόνο ως 3η αυτό που εννοούμε και σήμερα: πληροφορώ (κάποιον).

Και όμως, αυτό το χρησιμοποιούν ως επιχείρημα διάφοροι δεσποτάδες (επίσκοπος και όχι δεσπότης είναι η σωστή αγιογραφική ονομασία, η αλλαγή αυτή δείχνει κάτι, καιρός να επανέλθουμε στα σωστά. Φυσικά κατά τον τύπο για να γίνει κάποιος επίσκοπος απαιτείται να έχει πτυχίο Θεολογίας --σωθήκαμε δηλαδή τώρα!) για να προβάλλουν το ό,τι κάνουν και ουσιαστικά τον εαυτό τους. Βλέπεις έτσι σε περιοδικά που εκδίδουν --υποτίθεται για την πνευματική οικοδομή των πιστών και με χρήματα των πιστών-- να μην περιέχουν τί άλλο παρά φωτογραφίες τους σε διάφορες φάσεις της ποιμαντικής τους δράσης με διάφορες φανταχτερές --διαφορετικές συνήθως-- στολές και μέλη της συνοδείας τους. Φτάνει μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό, όπως είχαμε δει παλιότερα σε τέτοιο περιοδικό μικρής μακεδονικής μητροπόλεως όπου από τις 49 πολυτελείς σελίδες του το περιοδικό εκοσμείτο με 72 φωτογραφίες του οικείου δεσπότη. Ο Θεός βοηθός...




5 Ιαν 2014 --Κυριακή προ των Φώτων

2 Μαρτίου 2013

Τα... τελώνια της θείας Λειτουργίας


Στο Ναό γιατί πηγαίνουμε; Για να αγιαστούμε. Και αγιαζόμαστε όχι με μαγικό τρόπο, αλλά με την ουσιαστική μετοχή στη χάρι και στα δωρήματα του Θεού. Και η συμμετοχή αυτή επιτυγχάνεται με την καρδιά, με το νου, με τις αισθήσεις όλες.

--Η καρδιά, "συντετριμμένη και τεταπεινωμένη" (Ψαλ. 50,17), μετανοεί και ζητεί το έλεος του Θεού. Κραυγή της σπαρακτική το "Κύριε, ελέησον".

--Ο νους, προσεκτικός και διαυγής, προσηλώνεται στα λεγόμενα και ψαλλόμενα και προσπαθεί να κατανοήση και να βιώση "μυστικώς" όσα εις επήκοον όλων λέγονται στην κοινή σύναξι.

--Τα μάτια και τα αυτιά βλέπουν και ακούνε το υπερθέαμα της θείας Λειτουργίας.

Λέει ο ιερός Χρυσόστομος: "Εισερχώμεθα μετά της προσηκούσης τιμής εις τας εκκλησίας και μετά φόβου επακούωμεν των λεγομένων" (ΕΠΕ 23,62). Δηλαδή: Ας μπαίνουμε στους ναούς με την πρέπουσα ευλάβεια και τιμή και ας ακούμε με προσοχή τα λεγόμενα.

--Το στόμα μένει κλειστό για κοσμικές συζητήσεις, για "λακριντί", όπως λέει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Άλλοτε σιγά με κατάνυξι, άλλοτε συμψάλλει με τον χορό των ψαλτών, άλλοτε ψελλίζει ικεσίες. Ο πιστός, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, "στενάζει αφώνως, αλαλάζει τη καρδία" (ΕΠΕ 30,316).

--Τα πόδια στέκουν με ευλάβεια και κλίνουν το γόνυ μπροστά στην υπέρθεη παρουσία του θαύματος, που μεταβάλλει το ψωμί και το κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού.

Κατά τον ιερό Χρυσόστομο, οφείλουμε "να στεκώμαστε με φόβο και με τρόμο, κοιτώντας προς τα κάτω, ενώ η ψυχή ανεβαίνει προς τα πάνω".

--Τα χέρια υψώνονται εις "έπαρσιν προσευχής και δεήσεως" και όταν ο λειτουργός προσκαλή, ο πιστός κρατά με τα χέρια του καλά το μανδήλιο του αγίου Ποτηρίου και υποδέχεται ευλαβικά τα τίμια Δώρα. Και αφού ο ίδιος λαμβάνει την δωρεά του Θεού, ετοιμάζει τα χέρια του για να μεταδώσουν τη δική τους δωρεά, την ελεημοσύνη στους φτωχούς.


Όλα αγιάζονται μέσα στη θεία Λειτουργία.

Όταν όμως σε πολλές περιπτώσεις ο αγιασμός της ψυχής και του σώματος κυριολεκτικά διαφημίζεται" ως μαγικώς μεταδιδόμενος, τότε έχουμε μετατροπή της Εκκλησίας σε θρησκεία μάγων και μαγείας.

Τότε η δωρεά της χάριτος καταντά αγυρτεία κάποιας αγιαστούρας.
Τότε οι ναοί της κοινής προσευχής και της ευχαριστίας μεταβάλλονται σε οίκους εμπορίας και σπήλαια ληστών (Ματθ 21,13).
Τότε ο αγώνας για αγιασμό καταργείται, αφού εξαγοράζεται με λεφτά ένας εύκολος... αγιασμός!

Χωρίς ίχνος υπερβολής, σε Ναό μεγάλο συνοικίας των Αθηνών (το ίδιο δυστυχώς συμβαίνει και στους περισσότερους πανηγυρίζοντες Ναούς), ως εξής λειτουργούσαν τη μέρα της πανηγύρεως τα... διόδια προς εξοικονόμησι χρημάτων και προς "βοήθειαν" των χριστιανών και προς 'αγιασμόν" τους.

1ο διόδιο: Πριν από τα σκαλοπάτια σε περιμένουν τα κυτία και τα αυτοκόλλητα, που έβαζαν στο πέτο σου μικρές μαθήτριες και μεγαλούτσικες κυρίες, λέγοντας με ευγένεια: "Βοήθειά σας"!
Πρώτη φορολογία προς... αγιασμόν (πάντοτε μαγικό και πληρωμένο).

2ο διόδιο: Μόλις ανέβαινες τα σκαλοπάτια του Ναού, σε περίμενε ένας παπάς με την αγιαστούρα και το πανέρι των χρημάτων, για να σου πη κι αυτός "Βοήθειά σας"!
Άλλη φορολογία προς... αγιασμόν!


3ο διόδιο: Πριν να μπης στο Ναό, στο προαύλιο σε περίμεναν δύο κύριες με λαχνούς και σου επαναλάμβαναν χαμογελαστά: "Βοήθειά σας"!
Τρίτη φορολογία, τυχερή αυτή τη φορά, αφού δεν κερδίζουν τον... αγιασμό όλοι οι λαχνοί! Να μη παίξουμε και στην τύχη τον αγιασμό μας;

4ο διόδιο: Στο παγκάρι, καθώς μπήκες στον Ναό, σε περίμεναν οι επίτροποι να σου πουν και αυτοί, σαν πιο έγκυροι, το Βοήθειά σας! Και το έλεγαν λίγο πιο αρωματισμένα, αφού σε έρραιναν με κολώνια ειδικού μυροδοχείου.
Άλλη τούτη η φορολογία, αρωματισμένη..


5ο Διόδιο: Στο κέντρο του Ναού σε περίμενε η μεγάλη εικόνα του Αγίου (βλέπεις δεν έφτανε η μικρότερη κοντά στο παγκάρι!) για να την προσκυνήσης. Αυτή δεν άπλωνε το χέρι προς φορολογία. Το έκανε κάτι άλλο δίπλα της. Υπήρχε δίπλα από τη μεγάλη εικόνα λείψανο αγίου, από κάποιο μοναστήρι και πανέρι φυσικά για λεφτά. Και ένας ιερομόναχος σου έλεγε και αυτός "Βοήθειά σας"!
Άλλη η φορολογία προς... αγιασμόν, με σχετική επίκληση ιερού λειψάνου Μάρτυρος της Εκκλησίας!
(Σχόλιο: Κατά τ' άλλα αυτά τα έκαναν "μόνο οι Παπικοί" στον Μεσαίωνα).

6ο Διόδιο: Προχωρώντας η θεία Λειτουργία παρουσιάστηκαν μπροστά σου δυο δίσκοι. Καθιερωμένη αυτή η φορολογία της δισκοφορίας. Δίνεις, αλλά εισπράττεις και δω το Βοήθειά σας!

7ο Διόδιο: Στο τέλος βγαίνει και ο επίσκοπος. Τα λόγια του πάλι για χρήματα. Αυτά κι αν είναι προς... αγιασμόν! Να μη πη ο ποιμένας, ότι το κρίσιμο των ημερών απαιτεί να μαζευτούν λεφτά για τα έργα της Μητροπόλεως;

Κανείς φυσικά δεν θα τον παρεξηγούσε, αν ήξερε, ότι μόνος αυτός εμφανίστηκε να παρακαλέση για βοήθεια των πονεμένων και των πεινασμένων. (Σχόλιο: αν όχι για περιττά και ατελείωτα έργα ευτρεπισμού και αλλεπάλληλων αγιογραφήσεων του ναού). Αλλ' ύστερα από τόσες φορολογίες, που είχαν υποστή οι εκκλησιαζόμενοι, δεν τους είχε μείνει ευρώ στην τσέπη για το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας...

Πρέπει εδώ να σταματήσουμε. Τα διόδια, και τα εφτά, λειτούργησαν προσοδοφόρα τη μέρα εκείνη. Εφτά διόδια, ίσως για να έχουν οι προσερχόμενοι τη χάρι των... εφτά μυστηρίων!

Αλλ' ας σοβαρευτούμε:
Δεν θα ρωτήσουμε τι θα έκανε ο Κύριος, αν κατάφερνε να μπη τελικά στον πανηγυρίζοντα Ναό! Το γνωρίζουμε. Για όσους δεν δέχονται το Ευαγγέλιο, ο Χριστός έχει και το φραγγέλιο!

Θα ρωτήσουμε μόνο το λειτουργό της Εκκλησίας, τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο:

--Έτσι αγιάζονται οι πιστοί;

Μας απαντά:
--Να αγιάσης την ψυχή σου, να αγιάσης και το σώμα σου, έχοντας διαρκώς τα λόγια της Γραφής στην καρδιά και στη γλώσσα σου (ΕΠΕ 13,270)
--Πίστις αληθινή χρειάζεται και αγιασμός του Αγίου Πνεύματος (ΕΠΕ 23,74).



(Από Αρχιμ. Δανιήλ Γ. Αεράκη, Πρόσχωμεν 8, Αθήνα 2012)

23 Ιανουαρίου 2013

Τί έμαθα στο 'Εκκλησία και Αριστερά'


Μια 'κακοπροαίρετη' κριτική



Μετά από ένα τέτοιο συνέδριο μπορώ να πω γυρνώ πιο πλούσιος
καθώς έμαθα μερικές πολύ σημαντικές 'αλήθειες':


-ότι ο Καπιταλισμός είναι δαιμονικό κατασκεύασμα

-ότι 'στα μπουντρούμια της χούντας' υπέφεραν οι αριστεροί μόνο

-ότι οι μεγαλύτεροι αντισταλινικοί ήταν οι αριστεροί, άρα δεν θα πρέπει να κατηγορούμε τον κομμουνισμό

-ότι οι χριστιανοί κανονικά πρέπει να ζουν σε κοινόβια και πως οι πρώτοι χριστιανοί είχαν κοινοκτημοσύνη (άπαντα κοινά)

-ότι με τον σταυρό στο χέρι δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να πλουτήσεις καθώς αυτόν τον πλούτο θα τον αφαιρείς αναγκαστικά από κάποιον άλλον
(λες και η 'πίττα' είναι πάντα δεδομένη ή λες και από τον 4ον αι. μΧ και τα ασκητικά συγγράμματα του Μ.Βασιλείου δεν έχει μεσολαβήσει καμμία βιομηχανική επανάσταση και άνευ προηγουμένου αύξηση και επάρκεια στα βασικά τουλάχιστον υλικά αγαθά (τροφή, ιατρική περίθαλψη κλπ) που για αιώνες ήταν ζήτημα η απλή και μόνο εύρεση και ύπαρξή τους (σοδειά κλπ) κάθε χρονιά..)

-ότι η Εκκλησία στην Σοβιετική Ένωση υπέστη διωγμούς επειδή ήταν στενά συνδεδεμένη με το καθεστώς των καταπιεστών (των 'κυρίων')..
(Παρεξήγηση δηλαδή οι διωγμοί..)

-ότι η Εκκλησία με την Αριστερά πρέπει να συμμετάσχουν και να πρωτοστατήσουν σε μια ευρεία συμμαχία κατά του νεοφιλελευθερισμού που απειλεί την ύπαρξη της ίδιας της ανθρωπότητας καθώς θέλει να μας μετατρέψει σε νούμερα

-και ότι είναι περίεργο πώς οι περισσότεροι χριστιανοί νοιώθουν πιο άνετα με τον καπιταλισμό παρά με τον σοσιαλισμό.
(Η ελευθερία δηλαδή δαιμονικό κατασκεύασμα! Ο Θεός την έδωσε, η χρήση της ελευθερίας επαφίεται στον άνθρωπο (σε τελική ανάλυση κυρίως στο πρόσωπο, όχι σε ομάδες) οι άνθρωποι μπορεί να την κάνουν 'δαιμονικη', την ελευθερία όμως μάς την έδωσε ο δημιουργός Θεός: ούτε Εκεινος 'τολμησε' να μην την δώσει σε μας, καθ' ότι μας δημιουύργησε φυσικά από αγάπη (ανενδεής ο Θεός) και όχι φυσικά απο κάποιαν ανάγκη να δοξάζεται η κάτι τέτοιο..(ανθρωποπάθεια))..Καμμιά φορά ο αριστερός ηθικισμός είναι πιο ανυπόφορος και από τον πιο ανυπόφορο θρησκευτικό ευσεβισμό.

Και όλα αυτά μέσα σε ένα πλαίσιο απεραντολογίας και κενολογίας που μου θύμισε τα νειάτα μου (που θα ζούσα αν θα ήμουν φοιτητής στη δεκαετία του '70)!.. Είπαμε να εκσυγχρονίσουμε την Εκκλησία, αλλά αυτό δεν θα γίνει με τις μουχλιασμένες φιλοσοφίες του Μαρξ.. Βέβαια στην Ελλάδα το 'χουμε κι αυτό, αντιλαμβανόμαστε τις τάσεις της εποχής με μια ..μικρή καθυστέρηση.

Βέβαια το να κάνεις κριτική από το ίντερνετ κλπ είναι 'σημείο της αποξένωσης των καιρών μας, της αλλοτρίωσης' κ.ά.π. Προφανώς η Αριστερά έχασε την αποκλειστικότητα δυνατότητας επιρροής σε ιδέες και αυτό της προκαλεί μια αμηχανία. Μαζί με το πανεπιστήμιο υπάρχει πλέον και το λαικό Ίντερνετ..

Φαντάζουμε για την 'αριστερή ορθοδοξία' (κατάλαβε όπως θες την έννοια του όρου) ως μίζεροι και πικρά επικριτικοί. Ας είναι.. Αλλά ας μην τους κάνουμε το χατήρι να μας πουν μίζερους..όχι ας μη μείνουμε σε ένα κλίμα, σε μία στάση μόνον αρνητικής (αμυντικής) αντιμετώπισης..Έχει και η χριστιανική 'δεξιά' (παρά τα λάθη και τις παραλείψεις της) τις δικές της αξίες, που αποτελούν δρόμους ζωής, και τις οποίες οφείλουμε να υπερασπιστούμε δυναμικά.

Και φυσικά (κατ' εξοχήν στον χριστιανισμό) πάνω απ' όλα δεν είναι οι ιδέες, αλλά αυτή η ίδια η ζωή, που μας έχει αποκαλυφθεί.

Όλα αυτά καθώς ο χρόνος ήταν πολύ 'σφιχτός' και επετράπησαν μόνο 4 ερωτήσεις από συγκεκριμένα άτομα της Αριστεράς και της Εκκλησίας (κληρικοί, καθηγητές της Θεολογικής) ή και των δύο χώρων μαζί, και οι οποίες πέρα από κάποιες ενδιαφέρουσες υπογραμμίσεις/παρατηρήσεις από μεριάς καθηγήτριας της Θεολογίας, αναλώθηκαν σε ευχολόγια, βερμπαλισμούς και αγαπολογίες, που επισφραγίστηκαν με θερμά χειροκροτήματα, επιβεβαιώνοντας το βιβλικό 'δόξαν παρ' αλλήλων λαμβάνοντες' (Ιω 5,44). Ζητήματα ουσίας που θα μπορούσαν να ξεφύγουν από αυτό το με το ζόρι 'πλαίσιο συμφωνίας' και να προκαλέσουν σύγκρουση ή έστω μία τριβή φυσικά απεφεύχθησαν.


ΥΓ1: Χάρηκα λίγο στο τέλος καθώς ο συμπαθής εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ (του αναγνωρίζω πως ήταν σχετικά σύντομος) στην 20λεπτη περίπου εισήγησή του ασχολήθηκε κυρίως με τον νεοφιλελευθερισμό και λιγότερο με την Αριστερά καθώς ανέφερε τους όρους νεοφιλελεύθερος, νεοφιλελευθερισμός περί τις 20 φορές...

ΥΓ2: Για το πόσο το 'είχον άπαντα κοινά' (Πρ 2,44) έχει διαστρεβλωθεί, το έχει αναπτύξει θαυμάσια ο π.Αθανάσιος Μυτιληναίος, στην 26η ομιλία του στις Πράξεις (Λάρισσα,1985) που προσπαθήσαμε να παρουσιάσουμε εδώ http://seirrax.blogspot.gr/2013/01/blog-post_8034.html

9 Νοεμβρίου 2012

Άγιος Νεκτάριος Κεφαλάς

Ο Άγιος Νεκτάριος (1846-1920),ένας από τους πιο γνωστούς αγίους της εποχής μας είναι γνωστός κυρίως για τα πολλά θαύματά του (μόνο ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος είχε καταγράψει γύρω στις 3.000,με διευθύνσεις και στοιχεία,και είχε και ο ίδιος προσωπικό θαύμα),παρ'όλ'αυτά ήταν επίσης ένας εξαιρετικός συγγραφέας,και μας έχει αφήσει σημαντικά θεολογικά,φιλοσοφικά,και εποικοδομητικά έργα,καθώς και ιστορικές μελέτες.Μερικά εξ αυτών:

Περί της εν τω κόσμω αποκαλύψεως του Θεού.1892
Επιμέλεια της έκδοσης του βιβλίου του Νεοφύτου Βάμβα "Φυσική Θεολογία και Χριστιανική Ηθική", Αλεξάνδρεια 1893
Περί επιμελείας ψυχής (Ένδεκα ομιλίες). 1894
Μελέτη περί των αποτελεσμάτων της αληθούς και ψευδούς μορφώσεως. 1894.
Περί μεσαίωνος και Βυζαντιακού Ελληνισμού.
Ορθόδοξος Ιερά Κατήχησις. 1899
Μελέτη περί αθανασίας της ψυχής και περί των ιερών μνημοσύνων. 1901
Μελέτη περί της Μητρός του Κυρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας. 1904

Η φήμη του γενικά ως αγίου επεκτάθηκε πολύ γρήγορα,με αποτέλεσμα σήμερα να έχει τους περισσότερους ναούς τιμώμενους στο όνομά του μετά την Υπεραγία Θεοτόκο.Μάλιστα την φήμη του αυτήν προσπάθησαν να την ιδιοποιηθούν ακόμα και μη ορθόδοξες,πνευματιστικές ομάδες,που σαγηνεύονταν από τις ιστορίες των θαυμάτων και την πνευματική του δύναμη (υπήρξε μάλιστα και πνευματιστικό σωματείο με την ονομασία: 'Άγιος Νεκτάριος' (!)).Φυσικά,στην Ορθόδοξη Εκκλησία,είναι τελείως διαφορετική η θεώρηση της 'πνευματικής δυνάμεως'.

Πολύ γνωστή και γλαφυρή είναι η αφηγηματική βιογραφία που έγραψε ο Σώτος Χονδρόπουλος:
Ο άγιος του αιώνα μας-Ο όσιος Νεκτάριος Κεφαλάς



Εδώ ομιλία του Δημήτριου Παναγόπουλου στην μνήμη του Αγίου Νεκταρίου με αναφορές στο θέμα της ορθής τιμής των αγίων στην Ορθόδοξη Εκκλησία:http://www.impantokratoros.gr/dat/storage/dat/21F26032/301_%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A3_%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%9D%CE%95%CE%9A%CE%A4%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A5-%CE%91%CE%84.mp3