Ξεκινάμε απ' τον Θεό

Ποιά η χρησιμότητα μιας Θεολογικής σχολής σήμερα;

Κάποτε οι θεολογικές σπουδές είχαν τα πρωτεία, οι άνθρωποι τις είχαν σε μεγάλη εκτίμηση, ο κόσμος γενικά περιστρεφόταν γύρω από την θρησκεία. Μετά ήρθε η
άνοδος της επιστήμης και της τεχνικής. (Και κάθε άλλο παρά άσχετη ήταν η όλη εξέλιξη αυτή με τον Χριστιανισμό!) και οι άνθρωποι φάνηκε ότι δεν χρειάζονταν πλέον την θρησκεία στην ζωή τους, είχαν αποκτήσει πιο χρήσιμα πράγματα. Ένας όμως εχθρός παρέμενε κοινός και δεν νικιέται με καμμία τεχνολογία. Αν και οι άνθρωποι το είχαν πιστέψει ακόμα και αυτό, ότι θα έφταναν να τον καταργήσουν με τις δυνάμεις τους!

Θάνατος όμως εξακολουθεί να υπάρχει. Πόνος, προβλήματα.. ο άνθρωπος δεν είναι μια απλή ένωση χημικών στοιχείων όπως πίστευαν και διεκήρυτταν με περισσή αλαζονεία και ανοησία οι θεωρητικοί του Υλισμού κατά τον 18ο και 19ο αι. Χρειάζεται άρα ακόμα η θρησκεία και η θεολογία.
Χρειάζονται άρα ακόμα οι απαντήσεις στον άνθρωπο και χρειάζεται να μπορεί κάποιος να δώσει τις αληθινές απαντήσεις. Αυτό θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο της Θεολογίας και των σπουδών της. Το να μαθαίνεις πράγματα απλά για να εμπλουτίσεις τις γνώσεις σου ή για να εξελιχθείς ακαδημαικά δεν έχει και τόση πολλή σημασία ούτε και θα άξιζε να δίνει το κράτος λεφτά για αυτό ή εμείς να χαραμίζουμε τα πιο δημιουργικά μας χρόνια.

Δικαιολογημένα τότε θα κουνάνε το κεφάλι τους α θεολογία πέρασες; θα ξαναδώσεις; είναι η συνηθισμένη ερώτηση που ακούει ένας νέος πρωτοετής φοιτητής της Θεολογικής.

Όμως κάθε άλλο παρά άχρηστες είναι αυτές οι σπουδές. Και για το άτομο και για την κοινωνία ως σύνολο. Αξιοποιούμενες κατάλληλα οι θεολογικές σπουδές μπορούν (και πρέπει) να προσφέρουν σε δύο βασικά επίπεδα που θα μπορούσαν να ανυψώσουν την ζωή και την κοινωνία μας, και τα οποία επηρεάζουν κρίσιμα το ένα το άλλο: ηθικά και υπαρξιακά (πνευματικά).



Ηθική Προσφορά:

Η ανθρώπινη φύση, όλοι μας, ξεφεύγουμε πολλές φορές προς το κακό, μικρότερο ή μεγαλύτερο. Έτσι προκαλούνται προβλήματα στην ζωή μας, δυσαρμονίες με τους γύρω μας, με αποτέλεσμα κοινωνικές δυσλειτουργίες και στο τέλος ο σκοπός μας, αυτό που θέλουμε όλοι, περισσότερη ευτυχία, ελευθερία να κάνουμε ό,τι αγαπάμε και να είμαστε με αυτούς που αγαπάμε δεν επιτυγχάνεται. Η ζωή γεμίζει με προβλήματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, καμμιά φορά και αδιέξοδα. Φυσικά αυτά ποτέ δεν θα εξαφανιστούν, η ζωή είναι δύσκολη ούτως ή άλλως, δεν θα άξιζε όμως να προσπαθήσουμε συνειδητά να την κάνουμε λίγο καλύτερη; Για μας τους ίδιους και για τους γύρω μας; Δεν χρειάζεται όμως μόνο το να θέλουμε, χρειάζεται και να ξέρουμε το πώς. Εδώ μπορεί να βοηθήσει η Θεολογία. Παρουσιάζοντας στους ανθρώπους την ευαγγελική αλήθεια, μπορεί να τους προσφέρει ένα διαφορετικό, συνειδητοποιημένο μοντέλο ζωής, που οι περισσότεροι ούτε θα φανταζόμασταν καν την ύπαρξή του! Από 'κει και πέρα είναι φυσικά επιλογή και ευθύνη του κάθε ανθρώπου το πόσο, το πώς και το αν θα το ακολουθήσει.



Πνευματική Προσφορά:

Η "υγιής" θεολογία (Τίτ 2:1)
έχει πραγματικά να προσφέρει
και ο άνθρωπος την έχει ανάγκη

Αλλά επίσης η θεολογία πρέπει να βοηθήσει τον άνθρωπο και υπαρξιακά: όλοι έχουμε ερωτήματα για την ζωή, τον έρωτα, τη φθορά, τον θάνατο, τα τόσα μυστήρια της ζωής και του σύμπαντος. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχθεί την τραγικότητά του, θέλει να ζήσει, θέλει να ζήσει αιώνια. Σ' αυτό η θεολογία μπορεί να δώσει την απάντηση, να καλύψει την υπαρξιακή του αγωνία με μιαν απάντηση και ένα όραμα, αυτό της Αιωνιότητας και της Ανάστασης. Όχι σαν αυταπάτη, όχι σαν όπιο, αλλά σαν αλήθεια, την οποίαν μπορεί να την δεχθεί ο καθένας μόνο προσωπικά, άρα και ελεύθερα. Φυσικά, για όποιον το θέλει. Δεν είναι δουλειά της να πείσει, αλλά να εκθέσει (να "καταγγείλει" –Πρξ 17:3), να παρουσιάσει την αλήθεια, όσο γίνεται πιο ανόθευτη ώστε όποιος θα ήθελε, να μπορεί κάπου να την βρει, απλά, κατανοητά και με σαφήνεια.


Νομίζω ότι κάτι χρειαζόμαστε τελικά από τα εφόδια που έχει να μας προσφέρει η Θεολογία. Και ως Έθνος και ως Κόσμος γενικά. Οι κρίσεις και τα αδιέξοδα και η αίσθηση της μη ικανοποίησης από την ζωή μας μπορούν να το επιβεβαιώσουν. Κάθε άλλο παρά πολυτέλεια είναι οι θεολογικές σπουδές και για την Εκκλησία και για την κοινωνία αλλά και για τον καθένα μας ξεχωριστά.

Ποιός ο σκοπός της Παιδείας;

Δηλαδή ΟΚ να το καταλάβω, κάποιοι άνθρωποι που εργάζονταν ως καθηγητές σε διάφορα σχολεία χάνουν τη δουλειά τους. Προφανώς δεν χαίρεται κανείς με αυτό, πρέπει να είσαι ηλίθιος για να χαίρεσαι αν κάποιος χάνει τη δουλειά του, αλλά κάποια απλά και λογικά ερωτήματα, γιατί η πολλή δημόσια και δωρεάν Παιδεία μάς έχει κάνει τόση πλύση εγκεφάλου που έχουμε χάσει την απλή κοινή λογική που είχαν οι πρόγονοί μας και χωρίς να πάνε καν στο Γυμνάσιο.

Είναι οι μόνοι που δυσκολεύονται επειδή απολύθηκαν; Οι χιλιάδες μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, εμπορουπάλληλοι, εργάτες που έχασαν τη δουλειά τους μετά από χρόνια ή και δεκαετίες γιατί το εργοστάσιο ή μαγαζί έκλεισε, τί είναι δηλαδή; Χαζοί; που δούλευαν στον ιδιωτικό τομέα και παρήγαγαν κάτι για να φάμε και να ντυθούμε και για να φτιάχνουν τα σπίτια μας να μένουμε; Χαζοί ήταν επειδή δεν πήγαν να σπουδάσουν και αυτοί (και να γίνουν ημιμαθείς που είναι πολλές φορές χειρότερο, και να πάρουν "ένα χαρτί" με τα σκονάκια) για να εξασκήσουν το ευγενές λειτούργημα του λειτουργού της εκπαίδευσης; Ή επειδή δεν κυνήγησαν τους τοπικούς κομματάρχες για να τους βάλουν σε μια θέση καθαριότητας ή φύλαξης στο τάδε ή δείνα κρατικό οργανισμό;

Οι νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες (μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι κά) που πληρώνουν απ την τσέπη τους για να συντηρήσουν την αρτηριοσκληρωτική δομή των επαγγελμάτων στην Ελλάδα και τις σοβιετικές συνδικαλιστικές δομές (εισφορές ΤΕΕ, τέλη επιτηδεύματος, ΦΠΑ κοκ) και δεν λογαριάζονται στους ανέργους και βολοδέρνουν στα τέσσερα σημεία της Ευρώπης μόνοι τους, αναγκασμένοι και όχι από επιλογή να αφήνουν σπίτια, σχέσεις, παρέες, οικογένειες για να βρουν μια αξιοπρεπή ευκαιρία καριέρας που θα έπρεπε (και θα μπορούσε αν δεν είχαμε όλο αυτό το θεσμοθετημένο κλεπτοκρατικό σύστημα της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας) να τους δίνει η ελληνική πατρίδα αυτοί τί είναι; Ηλίθιοι;;; Ή επειδή αυτοί δεν έμαθαν να φωνάζουν έτσι και δεν έχουν ισχυρά συνδικαλιστικά σωματεία (βλέπε ισχυρούς νταβατζήδες, γιατί το θέμα είναι σε μια ελεύθερη οικονομία να μπορείς να αναπτυχθείς μόνος σου, χωρίς την ανάγκη κανενός σωματείου και ας ξενίζει αυτό στην δικιά μας σοβιετική ιδεολογία που μας περνούνε από μικρούς στην δημόσια "δωρεάν" εκπαίδευση) σημαίνει πως δεν έχουν δικαιώματα; Τα δικαιώματα δηλαδή τα παίρνει όποιος φωνάζει περισσότερο. Να τί μας έμαθε η μεταπολιτευτική ιδεολογία του ελληνικού κράτους.

Λάθος, κύριοι, τα δικαιώματά μας στην ισότητα των ευκαιριών (και όχι σ αυτήν του αποτελέσματος που πάνω σε αυτήν πατάνε όλοι οι καλοθελητές πολιτικάντηδές μας: παράδειγμα 1η κυβέρνηση Α.Παπανδρέου και εξίσωση μισθών δημοσίου με του ιδιωτικού τομέα με την οποία αυτή πρόφαση της βοήθειας στους ασθενέστερους μάς κατέστησαν όλους δούλους, εξαρτημένους δηλαδή από το πολιτικό-πελατειακό σύστημα) προέρχονται από τον Δημιουργό ή για όποιον δεν πιστεύει, από το γεγονός μόνο και μόνο πως είμαστε άνθρωποι. Από κανέναν Παπανδρέου και κανέναν Καραμανλή. Τα δικαιώματα αυτά δεν μπορούν να είναι στο έλεος κανενός υπουργού, καμμιάς Βουλής και κανενός συνδικάτου.

Κάθε δουλειά είναι δουλειά στον βαθμό που κάποιος είναι διατεθειμένος να πληρώσει για αυτό το οποίο παράγεις ή παρέχεις. Καλώς ή κακώς κύριοι, και η παιδεία είναι εμπόρευμα. Και ας μην σας αρέσει. Είναι εμπόρευμα, γιατί ο α και ο β που ξυπνάνε από τα χαράματα για να πάνε στη δουλειά ή ξενυχτάνε και δουλεύουν στην νύχτα για να βγάλουν το μεροκάματο και να μαζέψουν λεφτά αυτοί πληρώνουνε για σένα αγαπητέ καθηγητή, και αυτοί πληρώνουνε για την Παιδεία, χωρίς να τους ρωτήσεις. Κάποια στιγμή θα πρέπει να λογικευτούμε όλοι λίγο σ αυτήν τη χώρα. Αλλιώς να διοριστούμε όλοι στα σχολεία (να ανοίξουμε και άλλων ειδών σχολεία, όλο και κάτι θα βρούμε) και να διδάσκουμε ο ένας τον άλλον (τί; λιγότερα έχει να διδάξει η θεία από το νησί που ράβει, πλέκει, ζυμώνει, μαγειρεύει, οργανώνει οικογενειακά τραπέζια 40 χρόνια, από σένα που τελείωσες μια σχολή στα 7-8 χρόνια με σκοπό μόνο και μόνο για να πας να διδάξεις κάτι που δεν εξάσκησες ποτέ;)

Δεν είναι προσωπικό το θέμα, πρέπει όμως να μάθουμε κάποια στιγμή να μιλάμε και λίγο πέρα από μισόλογα σ αυτή τη χώρα, δε γίνεται πάντα να προσπαθούμε να χαιδέψουμε όλοι τα αυτιά όλων. Η λησμονημένη και λοιδωρούμενη τόσο εύκολα χριστιανική μας παράδοση και σ αυτό μάς δίνει κάποια χρήσιμα μαθήματα: μετάνοια. Αυτοέλεγχος, με κριτήριο την λογική, την πραγματικότητα, όχι τις φαντασιώσεις μας, συνειδητοποίηση αντικειμενική, όχι ψυχολογικές άμυνες, και προσπάθεια για διόρθωση. Δυστυχώς η περιλάλητη όμως δημόσια δωρεάν μας παιδεία δεν μάς τα έμαθε αυτά, παρά μόνο σε κάθε περίπτωση να φταίμε κάποιους άλλους, που και να μην υπάρχουν, θα τους ανακαλύπτουμε. Και ποτέ τον εαυτό μας. Πόσο κατάντια πραγματικά, πόσο μη ελληνική αυτή η παιδεία. Και ναι θα σου πουν η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα. Αυτοί ακριβώς που μας το προσφέρουν ως ένα προιόν με χαμηλότατη ποιότητα και υψηλότατο κόστος, όχι μόνο σε λεφτά αλλά κυρίως και πολλαπλασίως σε πνευματικές συνέπειες.

Κατάλαβέ το λοιπόν, είσαι κι εσύ θύμα, αυτής της νοοτροπίας: σου είπαν θα πας στο πανεπιστήμιο, προσπάθησε να χωθείς με τον ΑΣΕΠ, με το ένα, με το άλλο, όμως όλα αυτά είναι ένα ψέμμα, μια απάτη, που στόχο έχουν την δημιουργικότητά σου, την ψυχή σου. Ο Έλληνας είναι πλασμένος για κάτι ανώτερο, όχι για να κλείνεται στους τέσσερις τοίχους μιας 'καριέρας' στο Δημόσιο, μη περιμένοντας τί άλλο παρά τη σύνταξη και το εφάπαξ. Η κοινωνία μας χρειάζεται κάτι καλύτερο.

Έκλεβε το σχολείο της για να παίρνει ναρκωτικά

Καθηγήτρια έκλεψε 50 μουσικά όργανα για να πάρει την δόση της

Μια καθηγήτρια μουσικής από την Ν. Υόρκη τελείωσε άδοξα την καριέρα της στην εκπαίδευση μετά την σύλλη
ψή της για κλοπή μουσικών οργάνων με τα οποία εξασφάλιζε χρήματα για να αγοράζει τις δόσεις της για την ηρωίνη.

Η πολιτειακή αστυνομία είπε πως η 32χρονη Danielle Conner-Willowglade, από την περιοχή του Ρότσεστερ, παραδέχτηκε πως έκλεψε περίπου 50 μουσικά όργανα από την Σχολική Περιοχή Keshequa την προηγούμενη χρονιά και τα προώθησε στην κομητεία Mονρό.

Ο σύντροφός της, Nicholas Bump, 32 ετών, αντιμετωπίζει κατηγορίες ως συνεργός. Η ίδια κατηγορείται για διακεκριμένη κλοπή και οι δύο μαζί για κατοχή ξένης περιουσίας και κατοχή ναρκωτικών.

Ο αστυνομικός που ανέλαβε την υπόθεση είπε πως η γυναίκα συμπεριφερόταν περίεργα και ότι επίσης τού φάνηκε περίεργο πως η τούμπα βρισκόταν στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου της χωρίς να είναι μέσα σε θήκη, σύμφωνα με την εφημερίδα Rochester Democrat & Chronicle.

Η πολιτειακή αστυνομία στην συνέχεια ήρθε σε επαφή επικοινώνησε με το σχολείο όπου εργαζόταν η της Conner-Willowglade, το οποίο συνεργάστηκε στην έρευνα της αστυνομίας κάνοντας έλεγχο στην αποθήκη του σχολείου (της school district).

Η Conner-Willowglade, αποφοίτησε το 2011 από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης με πτυχίο μουσικής, δίδασκε στην Nunda, 44 μίλια νοτιοδυτικά του Rochester (χάρτης).

Μέχρι τώρα η αστυνομία βρήκε τα 12 από τα κλεμμένα όργανα, μαζί με τον υπολογιστή της δασκάλας που περιείχε υλικό σχετικά με το σχολείο.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο φίλος τής Conner-Willowglade επρόκειτο να πάει μαζί της στα ενεχυροδανειστήρια της Κομητείας Μονρό, και οι δύο μαζί θα ξεκινούσαν να πουλάνε τα κλεμμένα όργανα με αντάλλαγμα χρηματικά ποσά.

Ο μαθητής της Keshequa, Zach Todd είπε στην WHEC ότι δεν τον παραξένεψε ιδιαίτερα η σύλληψη της Conner-Willowglade.

Ξέραμε ότι κάτι δεν πάει καλά, είπε. Ήταν συνεχώς με ένα άγχος και συμπεριφερόταν άσχημα.




Από http://www.dailymail.co.uk/news/article-2585355/Music-teacher-stole-pawned-50-band-instruments-school-buy-heroin.html#ixzz2wXBummEV