Ναι είμαστε περήφανοι για την φοροαποφυγή!

Eric Schmidt (πρόεδρος Google): 'Αυτό λέγεται καπιταλισμός'


Ο ισχυρός άνδρας του ιντερνετικού γίγαντα Google υποστήριξε επιδεικτικά την στρατηγική φοροαποφυγής της εταιρείας του δηλώνοντας 'υπερήφανος' για τις κινήσεις που έκανε ώστε να περικόψει τα φορολογικά της έξοδα, το οποίο χαρακτήρισε ως απλά 'καπιταλισμός'.

Σε συνέντευξη που έδωσε στον Eric Schmidt στην New York, o πρόεδρος της Google, επιβεβαίωσε πως η εταιρεία δεν έχει καμμία πρόθεση να πληρώσει επιπλέον χρήματα στο βρετανικό υπουργείο οικονομικών.  Έγγραφα που αρχειοθετήθηκαν τον προηγούμενο μήνα δείχνουν πως η Google εμφάνισε κέρδη περί τα 2,5 δισεκατομμύρια λίρες στις πωλήσεις στο ΗΒ την προηγούμενη χρονιά αλλά πλήρωσε μόνο 6 εκατομμύρια σε εταιρικούς φόρους.

Ο βασισμένος στην Καλιφόρνια τεχνολογικός γίγαντας αποκάλυψε ακόμα πως τοποθέτησε περίπου 10 δισ. από τα κέρδη του στην Βερμούδες επιτρέποντάς κάνοντας εύκολη έτσι μία ελάφρυνση 2 δισ. σε φόρο εισοδήματος παγκοσμίως.

Αλλά ο κος Schmidt τόνισε πως αυτές οι ενέργειες που έχουν γίνει είναι καθ' όλα νόμιμες και πως η εταιρεία πλήρωσε φόρους σύμφωνα "με όσα προβλέπονται από τον νόμο".


"Δηλώνω εξαιρετικά υπερήφανος για την δομή που έχουμε δημιουργήσει. Το πράξαμε βασιζόμενοι στα κίνητρα που μας προσφέρουν οι κυβερνήσεις να λειτουργούμε" είπε.

Το αφεντικό της εταιρείας της Silicon Valley προχώρησε ώστε να προτείνει πως η Google δεν θα απορρίψει την δυνατότητα να προσπαθεί να εξοικονομεί μεγάλα ποσά με επιτρεπόμενες νόμιμες ενέργειες στις χώρες όπου δραστηριοποιείται: " Αυτό είναι καπιταλισμός. Είμαστε περήφανοι που είμαστε καπιταλιστές. Δεν έχω κανένα δισταγμό για αυτό".

Απέρριψε επίσης να ακολουθήσει τα Starbucks που επέλεξαν εθελοντικά να δώσουν περισσότερα χρήματα στην βρετανική κυβέρνηση.

"Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα να είναι κανείς στην Μεγάλη Βρετανία", είπε.

Είναι πολύ καλό για μας, αλλά το να πάμε πίσω να γυρίσουμε στους μετόχους μας και να πούμε: "Κοιτάξαμε σε 200 χώρες αλλά νοιώσαμε οίκτο για αυτόν τον λαό (τους Βρετανούς), και θέλουμε (γι αυτό) να πληρώνουμε περισσότερα, πιθανόν να υπάρχει ακόμα και κάποιος νόμος που θα έπρεπε να μη μας επιτρέπει να κάνουμε κάτι τέτοιο".

Η άτεγκτη στάση του κου Schmidt δύσκολα πρόκειται να βρει υποστηρικτές ανάμεσα στους κυβερνητικούς κύκλους και των δύο όχθεων του Ατλαντικού, οι οποίοι αναζητούν τρόπους ώστε να εξαναγκάσουν τις 'χωρίς κράτος' διαδικτυακές εταιρείες, όπως την Google να πληρώνουν περισσότερους φόρους.

Το θέμα θα τεθεί από τον George Osborn όταν η Βρετανία αναλάβει την προεδρία του G8 και θα διερευνηθεί από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Υπουργός των Οικονομικών Osborn είπε ότι έχει θέσει τον εαυτό του στο να 'ηγηθεί μιας παγκόσμιας καμπάνιας' που θα απαγορεύει στις πολυεθνικές εταιρείες να μεταφέρουν τα κέρδη από τις μείζονες οικονομίες, όπως την Βρετανία, σε φορολογικούς παραδείσους.

"Θα διαθέσουμε περισσότερες δυνάμεις ώστε να διαφαλίσουμε ότι οι πολυεθνικές εταιρείες θα πληρώνουν το ποσοστό φόρων που τους αναλογεί", είπε. "Μαζί με την Γερμανία και τώρα την Γαλλία, έχουμε αιτηθεί στον ΟΟΣΑ να προχωρήσει αυτήν την εργασία και θα την καταστήσουμε μία από τις προτεραιότητές της Προεδρίας μας στο G8 του χρόνου".

Απόψε η Margaret Hodge, πρόεδρος της πανίσχυρης Επιτροπής Δημοσίων Οικονομικών της Βουλής των Κοινοτήτων, η οποία εξήτασε προσφάτως τα φορολογικά της Google UK υποστήριξε ότι ο κος Schmidt θα έπρεπε να ντρέπεται παρά να είναι υπερήφανος για τους φόρους που πληρώνει η εταιρεία του.

"Για τον κο Schmidt το να λέει ότι είναι 'υπερήφανος' για την πολιτική της εταιρείας του ως προς το θέμα της πληρωμής φόρων είναι απλά αλαζονικό, εκτός πραγματικότητας και συνιστά προσβολή στους πελάτες του στο Ηνωμένο Βασίλειο", είπε.

"Οι απλοί άνθρωποι που πληρώνουν τους φόρους τους αδιαμαρτύρητα έχουν πλέον βαρεθεί να βλέπουν εξαιρετικά κερδοφόρες επιχειρήσεις όπως την Google να χρησιμοποιούν κάθε δυνατό μέσον ώστε να αποφύγουν να πληρώσουν το δικό τους δίκαιο (sic) μερίδιο.

Η Google πρέπει να αναγνωρίσει τις υποχρεώσεις της σε χώρες όπως το ΗΒ από τις οποίες λαμβάνει τόσο μεγάλα οφέλη, και να πληρώνει τον ανάλογο εταιρικό φόρο επί των κερδών που αποκομίζει από τις εδώ οικονομικές της δραστηριότητες. Θα έπρεπε να ντρέπεται, όχι να είναι περήφανη, για ο,τιδήποτε λιγότερο".



Σχόλιο:

Κατ' αρχάς ας συμφωνήσουμε ότι μία εταιρεία ή ένα φυσικό πρόσωπο χρησιμοποιεί αμέσως ή εμμέσως τις υποδομές του κράτους (άμυνα,ασφάλεια,δικαιοσύνη κλπ) όπου βρίσκεται και δραστηριοποιείται (η κοινωνία χωρίς καθόλου φόρους είναι ίσως μια ουτοπία, αν και αυτό τίθεται υπό συζήτηση) άρα πρέπει να αποδίδει και σε αυτό κάποιο μερίδιο. Το θέμα είναι ποιος καθορίζει και αν είναι δίκαιο αυτό το μερίδιο.

Συνήθως βλέπουμε τους κρατικούς αξιωματούχους να επιδίδονται σε ηθικιστικά κηρύγματα, ενώ στην πραγματικότητα τα κίνητρά τους μπορεί να είναι πολύ πιο ταπεινά. Όντως το κράτος είναι χρήσιμο ίσως έστω και απαραίτητο για κάποια πράγματα, πολλές φορές όμως η ελεύθερη αγορά λύνει και ξεπερνάει τα προβλήματα καθιστώντας το κράτος όχι τόσο ή και τελείως άχρηστο σε συγκεκριμένους τομείς (πχ το ελεύθερο εμπόριο και η ειρήνη καθιστούν όχι απαραίτητες τις μεγάλες αμυντικές δαπάνες ή η τεχνολογική εξέλιξη καθιστά πολλές φορές εντελώς άχρηστες διάφορες κρατικές υπηρεσίες). Φυσικά, η όλη κρατικοδίαιτη γραφειοκρατία και τάξη συμφερόντων δεν θα αφήσει να παραμεριστεί έτσι και να χαθεί χωρίς αντίσταση από μέρους της. Για να φανεί αυτό πιο 'όμορφα' στο ευρύ κοινό φυσικά χρειάζεται να το επενδύσει με ιδεαλιστικά 'οράματα' (προγράμματα για τους φτωχούς, πάρκα,σχολεία κλπ). Αν το σκεφθεί κανείς όμως λογικά και πιο ψύχραιμα αυτά δεν είναι παρά ένα άλλοθι, το τυράκι για την κοινή γνώμη...

Τέλος απλά σκεφτείτε τί μάς προσφέρει καθημερινά και τί έχει επιτύχει για την ανθρωπότητα η Google (και η κάθε Google) και τί το Κράτος (ακόμα και το καλύτερο, για το ελληνικό δεν το συζητούμε): τα λεφτά αυτά θα γίνουν μίζες, διαφθορά, άχρηστα και πομπώδη δημόσια έργα, μισθοί 'ημετέρων' που δεν θα σου προσφέρουν καμμία ουσιαστική υπηρεσία για την ζωή σου και όπλα για 'ανθρωπιστικούς πολέμους'..Το προτιμούμε; Δε νομίζω..

ΥΓ: Η Αγγλία έχει συντηρητική κυβέρνηση...


independent.co.uk 13/12/2012

Ξανά 'Ελευθεροτυπία';..

Βοήθειά μας!

Επανακυκλοφορεί η Ελευθεροτυπία! Πλέον δε χρειάζεται να γράφουμε γνώμες σε μπλογκς, facebook κλπ.. Η ανεξάρτητη εφημερίδα του λαού και της προοδευτικής ελιτίστικης ιντελλιγκέντσιας ξαναήρθε.. Η εφημερίδα που ενσαρκώνει την μεταπολιτευτική ιδεολογική χρεωκοπία με την καθεστωτική αριστερόστροφη σκέψη.. Η εφημερίδα που μόρφωσε με τα κλισέ της, τους Ιούς κ.ά. γενιές κουλτουριάρηδων νεο-Ελλήνων είναι και πάλι εδώ.. Η Αυγή αποκτά ανταγωνισμό.. Και μη χειρότερα.. Ας ελπίσουμε όχι με κρατικά λεφτα, δάνεια και διαφημίσεις ΔΕΚΟ, βλέπε ΔΕΗ.. Ξέρουμε άλλωστε ποιοι θα την διαβάζουν.. Ας ελπίσουμε ότι δεν υπάρχει πλέον χώρος γι αυτήν στην Ελλάδα του 2013, άλλωστε υπάρχουν πολλοί ιδεολογικοί επίγονοι που έχουν πάρει την θέση της.. Και μόνο αισθητικά να το δει κανείς η Ελευθεροτυπία γραφόταν σε μια γλώσσα και ύφος τόσο παρωχημένο και μαλλιαρό που λες και ζούσαμε στον Μάη του '68.. Πραγματικά ανυπόφορη.. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να είναι λίγο καλύτερη η γλώσσα απ ότι παλιά, γιατί θα την βλέπουμε θέλοντας και μη στα περίπτερα.. Αλήθεια, θα έχουν και διαδικτυακή έκδοση; Α και μην εκπλαγείτε αν στείλει η 17Ν καμμιά προκήρυξη.

6 Βήματα για καλύτερη συναισθηματική ζωή το 2013

Είναι αυτή πάντα η συμβολική στιγμή που σημειώνει το τέλος μιας χρονιάς: 5,4,3,2,1...Το ρολόι τρέχει, η μπάλα πέφτει (στην Times Square της Νέας Υόρκης) και τα κονφετί γεμίζουν τον αέρα.. σε λίγη ώρα έχουμε πια τη νέα χρονιά. Αλλά η μεγαλύτερη ειρωνεία γι' αυτήν την καθολική εμπειρία είναι ότι συνήθως σημαδεύεται από μία εξαιρετικά απομονωτική πράξη: ένα φιλί.

Σε όλον τον κόσμο, άνδρες και γυναίκες πλησιάζουν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, επιβεβαιώνοντας την αρχή της νέας χρονιάς με ένα μακρόσυρτο φιλί.

Τί συμβολίζει αυτό το φιλί της Πρωτοχρονιάς; Μοιάζει να αποτελεί μια ετήσια υπενθύμιση πως οι σχέσεις είναι το πιο σημαντικό στη ζωή μας. ΟΚ, αυτό μπορεί να είναι ωραίο γι αυτούς που έχουν να φιλήσουν κάποιον (έχουν να μοιραστούν με κάποιον το φιλί), τί γίνεται όμως με όλους αυτούς που είναι μόνοι τους;

Θυμάμαι όλες εκείνες τις παραμονές πρωτοχρονιάς που πέρασα ως μια μόνη νέα γυναίκα. Θυμάμαι να κάνω μια αναδρομή στη χρονιά που πέρασε και να κοιτάω με ελπίδα προς τη νέα, και προσευχόμενη κότι αυτή θα είναι και η δική μου ευκαιρία στην αγάπη. Παρότι υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν μπορούσα να ελέγξω σ αυτήν την αναζήτηση μου για την αληθινή αγάπη, υπήρχαν και κάποια που σίγουρα μπορούσα.

Αν βρεις τον εαυτό σου μόνο τα μεσάνυχτα της αλλαγής του χρόνου, η πρόταση-πρόκλησή μου σε σένα είναι να δεις την χρονιά αυτήν ως κάτι το καινούργιο. Μην αφήνεις την μοναξιά, τους φόβους, τις αποτυχίες και το αίσθημα της μοναξιάς του παρελθόντος σου να σε καθορίζει ως άνθρωπο. Μην αφήνεις αυτά τα πράγματα να καθορίζουν το προς τα πού πηγαίνεις ή στο ποιος πρόκειται να γίνεις. Είναι καιρός για κάτι καινούργιο, και αυτή η αλλαγή μπορεί να αρχίσει με σένα τον ίδιο.

Βρες χρόνο για να σκεφτείς πραγματικά τους στόχους και το όραμά σου για την χρονιά που έρχεται. Δεν μπορείς να ελέγξεις (προγραμματίσεις) πότε και πώς θα ερωτευτείς, μπορείς όμως να πάρεις την απόφαση αυτή τη χρονιά, να διαλέξεις μερικά βήματα που θα σε οδηγήσουν πιο κοντά σε υγιείς σχέσεις και σε έναν πιο υγιή εαυτό. Παρακάτω μερικά ναι και όχι που θα σε βοηθήσουν κατά τη διάρκεια αυτού του ταξειδιού:



1. Ανανεώστε την στόχευσή σας (στοχοθεσία)- Θέστε μια νέα στοχοθεσία

Όταν είσαι μόνος (χωρίς σχέση) είναι εύκολο να ρίχνεις την προσοχή σου σε αυτά που δεν έχεις παρά σε αυτά που έχεις. Είναι δύσκολο να το αλλάξουμε αυτό σε μία κοινωνία στην οποίον η ίδια η λέξη 'μόνος' (single) σημαίνει κάτι το ανολοκλήρωτο, το ατελές. Κάντε μία χάρη στον εαυτό σας αυτήν τη χρονιά με το να επανακαθορίσετε (επαναπροσδιορίσετε) το να είσαι μόνος-η ως μία ευκαιρία να επενδύσετε στον εαυτό σας, μια ευκαιρία να βελτιώσετε τον χαρακτήρα σας και να ξεκινήσετε την πορεία προς αυτό που θέλετε να είστε. Όταν ο γάμος και η ανατροφή παιδιών μπαίνουν σtο κάδρο, οι ευκαιρίες για κάτι τέτοιο όλο και λιγοστεύουν. Βρείτε αυτόν τον χρόνο μόνο για να γνωρίσετε καλύτερα τον εαυτό σας, τις συνήθειες και τις ελπίδες σας. Κυνηγήστε αυτά που αγαπάτε, τους στόχους και τα όνειρά σας. Ρίξτε την προσοχή σας περισσότερο σε αυτά που έχετε παρά σε αυτά που δεν έχετε, στο ποιος είστε παρά στο με ποιον δεν είστε.



2. Βγείτε από την comfort zone.

Η δική μου comfort zone με έβαζε σχεδόν σε συνεχή προβλήματα κατά την διάρκεια των ετών που έκανα σχέσεις. Έτσι, κολλημένη στους δικούς μου τρόπους σκέψης και ζωής, σχεδόν είχα χάσει την ευκαιρία να βγαίνω με αγόρια, να ερωτεύομαι μ' αυτά και στο τέλος να παντρευτώ τον άντρα των ονείρων μου.

Αυτήν την χρονιά, βρείτε λίγο χρόνο ώστε να διαχειριστείτε πραγματικά τον τρόπο ζωής σας. Μήπως χάνετε ευκαιρίες επειδή επιμένετε να μένετε σε ό,τι είναι άνετο και εύκολο; στις εύκολες λύσεις; Ως χριστιανοί, πέφτουμε καμμιά φορά στην παγίδα του να δικαιολογούμε αυτή μας την αδράνεια ως πίστη, αλλά ως πίστη σε καμμία περίπτωση δεν θεωρείται η αδράνεια, η παθητικότητα, ή ως πίστη φυσικά δεν μπορούμε να θεωρούμε κάτι παθητικό και στατικό, την στασιμότητα. Να είστε ανοιχτοί σε νέες ευκαιρίες και εμπειρίες. Ξεκινήστε να λέτε ναι σε πράγματα που μοιάζουν όχι άνετα ή απαιτητικά. Η ζωντανή πίστη απαιτεί και κίνηση, ανάπτυξη και δράση. Εμπιστευθείτε στον Θεό και ύστερα αφήστε Τον να σας κινήσει προς το σχέδιο που έχει Εκείνος για την ζωή σας, με ένα βήμα κάθε φορά.



3. Θέστε όρια.

Λένε πως ο ορισμός της τρέλας είναι κάποιος που κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, και περιμένει διαφορετικά αποτελέσματα. Πολλοί, άνδρες και γυναίκες πέφτουν στις ίδιες ακριβώς μη υγιείς σχέσεις χρονιά με τη χρονιά επειδή αποτυγχάνουν (ή δεν προσπαθούν καν) να διορθώσουν τα λάθη τους.

Ας κάνουμε αυτή τη χρονιά να είναι μια νέα χρονιά των νέων ξεκινημάτων. Ψάξτε στον εαυτό σας για άρρωστες συνήθειες και συμπεριφορές και προσπαθήστε να τις αλλάξετε! Αρχίστε να λέτε όχι σε εκείνο το είδος των σχέσεων που σας τραβούν -κρατάνε προς τα κάτω. Βάλτε όρια: συναισθηματικά, σωματικά και στην συμπεριφορά σας για τον εαυτό σας που θα καθορίζουν πού δεν θα θέλετε να πάτε-- και μετά τηρήστε τα: μην πηγαίνετε. Πάρτε τον έλεγχο στις σχέσεις σας, αντί να αφήνετε τις σχέσεις σας να σας παίρνουν τον έλεγχο.



4.Μη βιάζεστε.


Είναι δελεαστικό να τρέξετε στην αγκαλιά της πρώτης ευκαιρίας που σας παρουσιάζεται να κάνετε μια ερωτική σχέση. Παρόλο που αυτή η τακτική μπορεί τελικά και να δουλέψει για λίγους τυχερούς, η πλειοψηφία των ανδρών και των γυναικών καταλήγουν με πληγωμένη καρδιά και τραυματισμένο πνεύμα. Μην αφήνετε τον φόβο τού να είστε μόνοι να σας οδηγήσει σε μία σχέση που ποτέ δεν θα επιδιώκατε να είστε. Όσο αντιφατικό και να φαίνεται, ο χρόνος θα δουλέψει υπέρ σας. Αφιερώστε χρόνο στο να χτίσετε μια φιλία, και επιτρέψτε στην σχέση σας να αναπτυχθεί όσο το δυνατόν φυσικότερα.




5.Μην συμβιβάζεστε.

Όσον αφορά στις σχέσεις, να έχετε μία λίστα με μείζονα και δευτερεύοντα πράγματα  --μείζονα πράγματα σε μία σχέση τα οποία αποτελούν προτεραιότητα για εσάς, και μικρότερα πράγματα που θα προτιμούσατε να έχουν κάπως, αλλά και αν δεν τα βρείτε δεν αποτελούν κόκκινη κάρτα. Κάποια από τα πιο δύσκολα προβλήματα σχέσεων ξεκινούν όταν οι άνθρωποι καταλήξουν να συμφωνήσουν στα κυριώτερα, παρά την σπουδαιότητά τους. Είναι σημαντικό να ξέρετε τί είναι σημαντικό για σας. Βρείτε χρόνο να σκεφτείτε για τα μείζονα, και αφιερωθείτε στο να κρατήσετε στο προσκήνιο της σχέσης σας, ό,τι και αν γίνει (ή όποιος) έρθει στην πορεία. Ο Θεός γνωρίζει τί είναι σημαντικό στην καρδιά σας. Του εμπιστεύομαι την συναισθηματική μου ζωή σημαίνει πως θα μου φέρει το καλύτερο --όχι αυτό που είναι εντάξει, όχι αυτό που είναι έτσι κι έτσι, αλλά αυτό που είναι το καλύτερο. Μην δίνετε τρομερή σημασία στα δευτερεύοντα, σιγουρευτείτε όμως ότι θα δώσετε την απαραίτητη προσοχή στα σημαντικά.




6.Μην απογοητεύεστε.

Σε όποιο στάδιο της αναζήτησής σας και να βρίσκεστε στο να βρείτε το πρόσωπο που ο Θεός έχει για σας, μην αποθαρρύνεστε. Για όσους είναι πιστοί, ο Θεός υπόσχεται πως ακόμα και στις πιο δύσκολες και μοναχικές ώρες, Εκείνος έχει ένα σχέδιο το οποίο είναι καλό (Ιερεμίας 29,11). Κομμάτι τού έχω πίστη στον Θεό είναι το να Τον εμπιστεύομαι και να βγαίνω μετά έξω και να ζω με αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας ότι Αυτός κρατάει το μέλλον και επίσης συντηρεί το παρόν μου. Μην χάνεστε ατενίζοντας στο μέλλον χάνοντας το εδώ και τώρα. Για τον πιστεύοντα, στον Ιησού Χριστό, η ζωή είναι φτιαγμένη για να είναι πεπληρωμένη (Ιωάννην 10,10: ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν)! Πάρτε κουράγιο, ελπίδα και απολαύστε το ταξίδι.



(από Debra K. Fileta, RelevantMagazine, Jan 2, 2013)

Δεν δημιούργησε ο Θεός το κακό

Το πρόβλημα του Κακού

Από πού λοιπόν προέρχονται οι ασθένειες; Από πού οι πρόωροι θάνατοι; Από πού οι καταστροφές; Τα ναυάγια; Οι πόλεμοι; Και όλα αυτά βεβαίως είναι κακά, λέγει ο άνθρωπος που θεωρεί τον Θεό αίτιο των κακών, και όλα είναι έργα του Θεού. Αφού λοιπόν έχουμε εμπλακεί σε αυτό το πολυσυζητημένο θέμα, ας προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε λογικά και με σαφήνεια.

Πρέπει στη σκέψη μας προκαταβολικώς να έχουμε ένα πράγμα: επειδή είμαστε δημιούργημα του αγαθού Θεού και χάρις σε αυτόν διατηρούμεθα στην ζωή, ο οποίος φροντίζει και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής προς το συμφέρον μας, δεν πρόκειται να πάθουμε κάτι εάν ο Ίδιος δεν το επιτρέψει. Οι θάνατοι προέρχονται βέβαια από τον Θεό (λόγω της αμαρτίας επέτρεψε ο Θεός την εισαγωγή του θανάτου στη ζωή μας), αλλά όμως ο θάνατος δεν είναι (μετά την Ανάσταση του Κυρίου βασικά) κακό, εκτός εάν εννοεί κάποιος τον θάνατο του αμαρτωλού, καθώς τον περιμένει η κόλαση. Και πάλι οι τιμωρίες στην κόλαση δεν έχουν ως αίτιο τον Θεό, αλλά εμάς τους ίδιους. Διότι αρχή και ρίζα της αμαρτίας είναι η ελευθερία και το αυτεξούσιον. Διότι θα μπορούσαν αυτοί που διαπράττουν το κακό να μην έχουν καμμία συνέπεια, αυτοί αφού πρώτα έγιναν όμως οι ίδιοι δούλοι της ηδονής και έτσι έπεσαν στην αμαρτία, ποια δικαιολογία θα μπορούσαμε να πούμε που να δείχνει ότι να μην είναι αυτοί οι ίδιοι αίτιοι των συμφορών τους; Ως κακό λοιπόν θεωρείται, αφ' ενός μεν προς την δική μας αντίληψη, αφ' ετέρου δε ως προς την καθ' αυτό φύσιν. Το φυσικό λοιπόν κακό εξαρτάται από μας, δηλαδή η αδικία, ο φθόνος, ο φόνος, οι ραδιουργίες και όλα τα σχετικά, με το να διαφθείρουν την ψυχή και να αμαυρώνουν το κάλλος της.

Αλλ' εάν βεβαίως ο Θεός είναι ανεύθυνος για τα κακά, τότε πώς έχει ειπωθεί ο λόγος "εγώ ο κατασκευάσας φως και ποιήσας σκότος, ποιών ειρήνην και κτίζων κακά" (Ησαίας 45,7); Για τον χριστιανό που κατανοεί το νόημα της Γραφής τίποτε από αυτά δεν συνιστά κατηγορία εναντίον του Θεού ότι είναι αίτιος και δημιουργός των κακών. Διότι αυτός που είπε "εγώ ο κατασκευάζων φως και ποιών σκότος" παρουσιάζει έτσι τον εαυτό του ως τον (μοναδικό) δημιουργό της κτίσεως, όχι κάποιου κακού. Για να μη νομίσεις λοιπόν πως άλλος είναι μεν ο αίτιος του φωτός και άλλος δε του σκότους, ονόμασε τον εαυτό του δημιουργό και ποιητή-κατασκευαστή όλων αυτών που φαίνονται αντίθετα μέσα στην κτίση, για να μη παρασυρθείς και ψάχνεις να βρεις άλλον δημιουργό του νερού, άλλον της γης άλλον του αέρα κοκ., για να αποτρέψει δηλαδή την ειδωλολατρία (πολυθεία) και την λατρεία της κτίσεως.

"Ποιεί δε ειρήνην και δημιουργεί κακά". Πράγματι σε ειρηνεύει όταν με την αγαθή διδασκαλία γαληνεύει τον νου σου και καταπραύνει τα πάθη της ψυχής σου. Κτίζει δε κακά, δηλ τα μεταποιεί και τα βελτιώνει ώστε παραμεριζόμενα καθότι κακά να μετέχουν στην φύση του καλού. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός..Όχι να δημιουργήσεις τώρα άλλην, αλλά να ξανακαινουργιώσεις αυτήν που έχω και έχει παλιώσει από την κακία. Έπειτα ακόμα και αν θεωρήσεις ως ειρήνη την απουσία του πολέμου και ως κακό τα δεινά που αυτός συνεπάγεται, μπορούμε να πούμε ότι και αυτά έχουν γίνει με την δίκαιη κρίση του Θεού, ο οποίος επιφέρει με τους πολέμους τις τιμωρίες σε αυτούς που τις αξίζουν (τις έχουν προκαλέσει δηλ με την ζωή τους). Ή μήπως είσαι φιλανθρωπότερος του Θεού και θα ήθελες ας πούμε να μην είχε κατακάψει τα Σόδομα μετά από όλα όσα (Γένεσις 19) οι κάτοικοί τους είχαν κάνει και εξακολουθούσαν να κάνουν; Ή να μην είχε καταστραφεί η Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους (70 μΧ) μετά το ανοσιούργημα που διέπραξαν οι Ιουδαίοι εναντίον του Κυρίου; Ώστε είναι δυνατόν κάποτε και μάλιστα δικαίως να επιβληθούν τα δεινά του πολέμου σε όσους τα αξίζουν.

Τώρα λοιπόν αφού γνωρίζεις ότι αυτά είναι τα είδη του κακού που προέρχονται από τον Θεό και τα έχεις ξεχωρίσει μέσα σου, και αφού γνωρίζεις καλά ποιό είναι το πραγματικώς κακόν, ότι είναι η αμαρτία, της οποίας το τέλος είναι η καταστροφή, αφ' ετέρου δε πως αυτό που φαίνεται ως κακό και δυσάρεστο είναι η παιδαγωγία του Θεού ώστε να αποτραπεί η αιώνια απώλεια, να σταματήσεις να γκρινιάζεις με τα σχέδια του Θεού. Γενικά δε να μη θεωρείς τον Θεό αίτιο της υπάρξεως του κακού, ούτε να φαντάζεσαι ότι το κακό έχει ιδίαν υπόσταση. Διότι η κακία δεν είναι κάτι που υπάρχει, όπως ας πούμε κάποιο ζώον, ούτε μπορούμε να θεωρήσουμε υπαρκτή την ουσία της. Διότι το κακό είναι η στέρηση του αγαθού. Το κακό δεν έχει ιδίαν ύπαρξη. Ούτε βεβαίως είναι αγέννητο, όπως διδάσκουν οι ασεβείς, οι οποίοι θεωρούν ως ισότιμη την πονηρή με την αγαθή φύση. Εάν και η μία και η άλλη όμως είναι άναρχες, τότε είναι ανώτερες από την γένεση, άρα υπάρχουν προαιωνίως. Αλλά ούτε είναι γεννητό το κακό. Διότι εάν όλα προέρχονται από τον Θεό, τότε πώς είναι δυνατόν το κακό να προέρχεται από το καλό; Στην Γένεση διαβάζουμε πως όλα έγιναν 'καλά λίαν'. Το κακό λοιπόν δεν εκτίσθη συγχρόνως με τα καλά. Αλλά παρόλαυτα βλέπουμε το κακό να υπάρχει και η ενέργειά του φανερώνεται στον κόσμο διάχυτη. Από πού τότε προέρχεται αυτό, εάν δεν είναι ούτε άναρχο ούτε έχει δημιουργηθεί από τον Θεό;

Ο Θεός έπλασε την ψυχή, όχι την αμαρτία. Η ψυχή ταλαιπωρήθηκε, αφού ξέφυγε από την φυσική της κατάσταση, το να είναι δηλαδή κοντά στον Θεό. Γιατί όμως γενικά η ψυχή είναι δεκτική και επιρρεπής στο κακό; Εξ αιτίας της αυτεξουσίου ορμής, η οποία αρμόζει κατ' εξοχήν στην λογική της φύση. Διότι αφού αποδεσμεύθηκε από κάθε αναγκαιότητα και έλαβε από τον Κτίστη ελεύθερη ζωή, λόγω του ότι δημιουργήθηκε κατά την εικόνα του Θεού, αντιλαμβάνεται μεν το αγαθό, το γνωρίζει και το εκτιμά, έχει όμως και την δυνατότητα να το απαρνηθεί, όποτε αυτή θελήσει.




(Παράφραση-Προσαρμογή από: Μ.Βασιλείου, Ότι ουκ έστιν αίτιος των κακών ο Θεός, ΕΠΕ, τόμος 7)

So you say (entirely) free market doesn't work?

Θέλεις να καπνίζεις χόρτο; Θα δέχεσαι και τις συνέπειες

Και η Οκλαχόμα πέρασε τον νόμο που απαιτεί εξέταση ούρων για πιθανή χρήση ουσιών σε όσους κάνουν αίτηση για συμμετοχή στα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας της πολιτείας. Πιο συγκεκριμένα, με το νομοσχέδιο 2388 απαιτείται πλέον από την Τομέα Κοινωνικής Πρόνοιας να εξετάζει για χρήση ναρκωτικών όσους ενήλικες αιτούνται συμμετοχή στο πρόγραμμα 'Προσωρινής Βοήθειας σε Άπορες Οικογένειες'. Όποιος βρεθεί θετικός ή αρνηθεί να κάνει το τεστ, δεν θα γίνεται δεκτός από το πρόγραμμα.

Οι αιτούντες που θα βρίσκονται θετικοί για χρήση απαγορευμένων ουσιών και αφού υποβληθούν σε πρόγραμμα απεξάρτησης θα μπορούν να ξανακάνουν αίτηση μετά από 6 μήνες. Οι περιπτώσεις ανηλίκων γονέων ή παιδιών χωρίς κηδεμόνες, θα εξαιρούνται από την εξέταση. Ο νόμος προβλέπει επίσης τα επιδόματα να μπορούν να δίνονται και σε κάποιον εναλλακτικό δικαιούχο, εφ' όσον στον γονέα έχει αρνηθεί το δικαίωμα λόγω χρήσης ουσιών.

"Το ν/σ 2388 πρόκειται να εξασφαλίσει ότι τα λεφτά των επιδομάτων πρόνοιας δεν θα πηγαίνουν σε ναρκωτικά", λέει η κυβερνήτης Fallin (R). "Δεν θα πρέπει να ζητείται από τους σκληρά εργαζόμενους φορολογούμενους να πληρώνουν για ναρκωτικά, και αυτό το νομοσχέδιο πρόκειται να το εξασφαλίσει".

Ο νόμος τέθηκε σε εφαρμογή από τον Οκτώβριο του 2012. Παρόμοιους νόμους έχουν ψηφίσει οι πολιτείες της Γεωργίας και της Φλόριδας.

Επικίνδυνες οι 'οικολογικές' λάμπες;

Κάθε φορά που ανάβετε τα φώτα, μπορεί και να βάζετε τον εαυτό σας σε κίνδυνο, σύμφωνα με ανησυχητική νέα έρευνα.

Οι λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας (CFL) είναι φιλικές στο περιβάλλον και μπορεί να σας γλυτώσουν αρκετά λεφτά, αλλά ειδικοί υποστηρίζουν ότι μπορεί να έχουν και μία σκοτεινή πλευρά επίσης.

"Όταν κάτι είναι στο σπίτι σου, δεν βλέπεις κανέναν κίνδυνο, δεν θα πήγαινες όμως τόσο κοντά σε μηχάνημα με ακτίνες Χ σε ένα ιατρείο", εξηγεί η Miriam Rafailovich, καθηγήτρια Επιστήμης Υλικών στο Πανεπιστήμιο Stony Brook της Νέας Υόρκης.

Οι οικονομικοί, συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού (CFL) εκλύουν υψηλά επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας, σύμφωνα με νέα έρευνα. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Stony Brook βρήκαν ότι οι λαμπτήρες εκπέμπουν ακτίνες τόσο ισχυρές που μπορούν στην πραγματικότητα να κάψουν το δέρμα και τα δερματικά κύτταρα.

"Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ουσιαστικά μπορούν να ξεκινήσουν μια διαδικασία θανάτου των κυττάρων", λέει η Marcia Simon, καθηγήτρια Δερματολογίας.

Η έκθεση στις λάμπες μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη γήρανση και καρκίνο του δέρματος, σύμφωνα με τους γιατρούς.

"Μπορεί επίσης να προκαλέσει καρκίνο του δέρματος στην πιο θανατηφόρα μορφή του, το μελάνωμα, λέει η Δρ. Rebecca Tung.

Σε κάθε λαμπτήρα που οι ερευνητές εξέτασαν βρήκαν ότι το προστατευτικό κάλυμμα γύρω από τη λάμπα, που δημιουργεί 'φωσφορισμό', είχε σπάσει, επιτρέποντας στις επικίνδυνες υπεριώδεις ακτινοβολίες να διαφύγουν.

Ιδιοκτήτες κατοικιών εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν οι λάμπες στα παιδιά.

"Αυτό είναι εξαιρετικά δυσάρεστο καθώς τα παιδιά εκτίθενται σε τόσο πολλά και διαφορετικά πράγματα σε όλο και μικρότερη ηλικία", είπε η Vicky Cobb.

Καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ (και η ΕΕ) προωθούν με νομοθετικές ρυθμίσεις την απόσυρση των παλαιών λαμπτήρων πυρακτώσεως χάριν των αποτελεσματικότερων ενεργειακά λαμπτήρων, όπως οι συμπαγείς φθορισμού, οι CFL κατέχουν εξέχουσα θέση ανάμεσα στις επιλογές.

"Τώρα που έμαθα ότι υπάρχει κίνδυνος για την υγεία, πραγματικά δεν πιστεύω ότι είναι καθόλου δίκαιο να μην πωλούνται και οι άλλοι τύποι λαμπτήρων" λέει ο Cobb.

Η βιομηχανία των συμπυκνωμένων λαμπτήρων φθορισμού υποστηρίζει πως οι λαμπτήρες είναι ασφαλείς, παραδέχεται όμως ότι εκπέμπουν υπεριώδη ακτινοβολία. Η ένωση αυτών των εταιρειών (nema.org)  εξέδωσε ανακοίνωση όπου λέει πως " τα επίπεδα της υπεριώδους ακτινοβολίας είναι χαμηλά και σε ανεκτά επίπεδα", και πως οι λαμπτήρες είναι ασφαλείς υπό φυσιολογική χρήση.

Οι ερευνητές του Stony Brook πάντως συμβουλεύουν τους καταναλωτές να επιδεικνύουν προσοχή και να απέχουν πάντα τουλάχιστον 60 εκατοστά, όταν τις τοποθετούν πάνω σε ένα φωτιστικό.

Οι CFL περιέχουν επίσης μικρές ποσότητες ψευδαργύρου, τοξικό στοιχείο, που συνδέεται με νευρικές βλάβες, γενετικές ανωμαλίες και άλλους κινδύνους. Έτσι παρόλο την μεγαλύτερη αποδοτικότητά τους σε σχέση με τους λαμπτήρες πυρακτώσεως, ίσως να μην είναι τελικά και η καλύτερη λύση για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, κάνοντας τους λαμπτήρες LED μια μάλλον καλύτερη μακροπρόθεσμη επιλογή για τους καταναλωτές.

.miami.cbslocal.com
.livescience.com

Ζήτω η ενότητα των λαών!

God Bless the Free Market!

Αυτό που στον σοσιαλισμό θα απαιτούσε πομπώδεις και βαρετές τελετές ωρών με πλήθη 'εθελοντών', το κατάφερε πολύ πιο εύκολα και απλά ένας καλλιτέχνης από την (καπιταλιστική) Δημοκρατία της Κορέας μέσω του (καπιταλιστικού) YouTube.

Φυσικά δεν κρίνουμε εδώ την καλλιτεχνική ποιότητα, άλλωστε δεν σε αναγκάζει κανείς να το ακούσεις ούτε το παίζει ο μοναδικός κρατικός ραδιοσταθμός ούτε το μαθαίνουν υποχρεωτικά στα σχολεία!
#Gangnam_Style_billion_views

Μια βόλτα στο κέντρο

Περπατούσα σήμερα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Είχε κόσμο. Δεν θέλω να φανταστώ πώς* θα ήταν αν είχαμε κάνει καμμιά μαλ%$&^ στις 17 Ιουνίου.. Μακάρι να ναι πάντα γεμάτοι οι δρόμοι έτσι με κόσμο και όχι να κλείνουν κάθε λίγο για πορεία για ψύλλου πήδημα, όπως μάς έχει συνηθίσει αυτή η πόλη..


ΥΓ1: Πολλοί βαστούσαν τσάντες με ψώνια.
ΥΓ2:Η κατάσταση είναι ακόμα αρκετά δύσκολη δυστυχώς, και ακόμα και η παρούσα κυβέρνηση έχει κάνει αρκετά χαζά, ειδικά στα φορολογικά.

"Το GOP χρειάζεται μια ισχυρή libertarian ένεση"

Ο πρώην υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών Jon Huntsman έριξε μια κριτική ματιά στο κόμμα του, τονίζοντας ότι "του λείπει η ψυχή". Σε μία μακροσκελή συνέντευξη στην Daily Telegraph, ο Huntsman αναφέρθηκε σε αυτά που θεωρεί ως λάθος κινήσεις και έδωσε κάποιες γνώμες για την συνέχεια.

Είναι "πρόβλημα" που αυτήν τη στιγμή το κόμμα δεν έχει έναν ηγέτη ή μία "σαφώς καθορισμένη ατζέντα". Τα καλά νέα όμως είπε είναι ότι αυτά "θα έρθουν με τον καιρό" μέσω της "μεταρρυθμιστικής διαδικασίας". Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα "πρέπει να επιστρέψει το σύστημα στον κόσμο", υποστήριξε ο Huntsman.

Πιο συγκεκριμένα, τόνισε ότι το κόμμα καλά θα έκανε να εγκολπωθεί "μία δυνατή δόση libertarianism". Σε κοινωνικά θέματα συγκεκριμένα, ο Huntsman είπε ότι θα πρέπει να είναι στην διακριτική ευχέρεια των πολιτειών να μπορούν να καθιερώσουν γάμους ατόμων ιδίου φύλου.

Ανακαλώντας στη μνήμη του την κούρσα για το χρίσμα, όπου συμμετείχε, ο Huntsman τόνισε ότι η διαδικασία "δεν ευνοεί μακροπρόθεσμα ανταγωνιστικούς υποψηφίους", που θα ήταν πιο αποτελεσματικοί στις εκλογές έναντι των Δημοκρατικών.

Το κόμμα αυτήν τη στιγμή "είναι σαν μια εταιρεία που της λείπει ο χαρακτήρας, η ψυχή, και θα γεμίσει με τον χρόνο και οι ηγέτες θα πάρουν την θέση που τους αρμόζει" είπε. Δεν μπορεί να γινόμαστε γνωστοί ως το κόμμα που είναι βασισμένο στον φόβο και δεν πιστεύει στην επιστήμη.

Στο τέλος αυτό που πρέπει να γίνει είναι να γίνουμε ένα κόμμα που πιστεύει στις ίσες ευκαιρίες για όλους τους ανθρώπους, στην οικονομική ανταγωνιστικότητα και σε μια ισχυρή δόση libertarianism, υποστήριξε.

Αναφερόμενος στο μέλλον απέφυγε να κατονομάσει ποιον από τους ανερχόμενους αστέρες του κόμματος υποστηρίζει. Τόσο ο Kυβερνήτης Christie, όσο και ο Μ.Rubio και ο Paul Ryan αξίζουν υψηλούς βαθμούς, αλλά όπως τόνισε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πρέπει να διέλθει από μίαν ιδιαίτερα απαιτητική διεργασία, με όρους ιδεολογικούς.



http://www.mediaite.com/online/jon-huntsman-gop-is-devoid-of-a-soul-needs-strong-dose-of-libertarianism/
12/31/2012

Δημόσια Δωρεάν Παιδεία

Στο βιβλίο των Αρχαίων της Γ' Λυκείου (θεωρητικής κατεύθυνσης) εκεί όπου περιγράφεται το 'εκπαιδευτικό σύστημα' της αρχαίας Αθήνας, αναφέρεται με μια δόση συγκαλυμμένης στενοχώριας και ή αλαζονείας από την πλευρά τού σήμερα, ότι η παιδεία στην αρχαία Αθήνα ήταν προνόμιο των ολίγων και δεν ήταν αρμοδιότητα του κράτους. Η γενίκευση όμως της δημόσια παρεχόμενης παιδείας είναι πάντα προς την θετική κατεύθυνση; Θα είχε αναπτυχθεί όλη αυτή η πολιτιστική παραγωγή της αρχαίας Ελλάδος με τους σοφιστές, τους ρήτορες, τους φιλοσόφους αν όλα αυτά ήταν υπό την ασφυκτική εποπτεία και έλεγχο ενός κεντρικού μηχανισμού;

Η απάντηση μάς δίνεται από την ιστορία. Το μόνο παράδειγμα δημόσια παρεχόμενης παιδείας στην αρχ. Ελλάδα είναι η Σπάρτη. Μια έντονα στρατιωτικοποιημένη κοινωνία, με τον διαρκή φόβο της εξέγερσης των ειλώτων και του πολέμου, που έβαζε ως προτεραιότητα την ενότητα, όχι την μοναδικότητα και την ανάπτυξη των δημιουργικών δυνάμεων του κάθε ανθρώπου, τις οποίες μπορεί να έβλεπε και ως επικίνδυνες για την σταθερότητα της κοινωνίας. Το μεγάλωμα οπλιτών -εργαλείων της στρατιωτικής της μηχανής, οι οποίοι έπρεπε να έχουν κοινές καταβολές, να ξεχωρίζουν όσο γίνεται λιγότερο μεταξύ τους, ήταν ο στόχος. Προτεραιότητα ήταν η ομάδα -το 'κοινό καλό', όχι το άτομο, ο πολίτης. Αντίθετα, στην Αθήνα, το κλίμα ελευθερίας ευνόησε την προσέλκυση διαφόρων διδασκάλων από διάφορες γωνιές του Ελληνισμού (Ιωνία, Πόντος, Κάτω Ιταλία) και έτσι μέσα σε περιβάλλον ανταγωνισμού και ελευθερίας η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών εκπαίδευσης γινόταν όλο και καλύτερη. Στην Αθήνα τα πράγματα ήταν αλλιώς, η κάθε οικογένεια και το κάθε άτομο ξεχωριστά είχαν ενδιαφέροντα -τόσο πρακτικά, χρησιμοθηρικά, το καλώς επιμελείσθαι του οίκου και της πόλεως ("όπως αν άριστα την αυτού οικίαν διοικοί, και περί της πόλεως, όπως τα της πόλεως δυνατώτατος αν είη πράττειν και λέγειν") όσο και βαθύτερα, αφηρημένα, καθαρώς φιλοσοφικά, όπως το με ποιον τρόπο μπορεί να  βρει -και αν μπορεί- ο άνθρωπος την αλήθεια. Το βλέπουμε αυτό στους πλατωνικούς διαλόγους (Πρωταγόρας), όπου στο άκουσμα της άφιξης ενός νέου σοφιστή ο νεαρός Ιπποκράτης  τρέχει να τον γνωρίσει. Μπορεί τα κίνητρά του να είναι και μια ματαιοδοξία και αγάπη και ενθουσιασμός για την τελευταία 'μόδα', αλλά σίγουρα αυτά θα μπορούσαν να γίνουν η αφορμή για μια βαθύτερη ενασχόληση με την φιλοσοφία. Ο νέος της Σπάρτης δεν θα είχε πιθανόν την ευκαιρία ούτε να σκεφτεί ότι θα ήθελε να πάει να ακούσει κάπου έναν καινούργιο ρήτορα.

Αυτό όλο οδήγησε στην δημιουργική άνθιση του πνεύματος (και όχι μόνο) στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Ελεύθερη διακίνηση και ανταγωνισμός, μείξη ή σύγκρουση, των ιδεών, φιλοσοφικών και επιστημονικών. Φυσικά ίσως πει κανείς ότι αυτό θα ήταν δύσκολο να προορίζεται για μιαν ευρύτερη ομάδα ανθρώπων και γι αυτό χρειαζόμαστε την γενικευμένη δημόσια εκπαίδευση. Σε έναν βαθμό αυτό ίσως είναι αληθές. Όμως 1ον βρισκόμαστε στην εποχή που η τεχνολογία και η αστικοποίηση βοηθούν στο να είναι προσβάσιμες οι γνώσεις σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά ανθρώπων χωρίς να είναι απαραίτητη μια κεντρική κυβερνητική παρέμβαση (δυσπρόσιτα ορεινά χωριά, απομακρυσμένα νησιά κλπ) και 2ον με την κατάλληλη εξοικονόμηση χρημάτων η ιδιωτική εκπαίδευση (αυτή που θα αποφασίζεται από την οικογένεια -τους γονείς και όχι από τον εκάστοτε υπουργό ή μια ομάδα 'σοφών') θα αποβεί πολύ πιο συμφέρουσα μακροπρόθεσμα, και σε κόστος και σε ανταποδοτικά οφέλη. Και για να προλάβουμε τις συνήθεις ενστάσεις των 'προοδευτικών' (ΟΛΜΕ κλπ) αυτά τα οφέλη δεν θα είναι καν μόνο οικονομικά, αλλά κυρίως θέματα ήθους και ελευθερίας. Θα έχουμε έτσι τις ιδεολογικές συγκρούσεις (πχ πρέπει το σχολείο να δίνει θρησκευτική αγωγή και πώς;) σε ένα πολύ πιο ουσιώδες έδαφος επιχειρημάτων, και όχι στο ποιος θα καταφέρει να ελέγξει την δημόσια παιδεία.

Φυσικά αν το ψάξουμε λίγο παραπάνω η ανασφάλεια να αφήσουμε σημαντικά πράγματα στην οικογένεια κρύβει ίσως και μία περιφρόνηση προς τον λαό, που 'δεν ξέρει', και χρειάζεται διαφώτιση. Προφανώς και τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα θα πρέπει να πληρούν κάποια βασικές προυποθέσεις, να πιστοποιούνται από οργανισμούς, όπως συμβαίνει παντού άλλωστε πλέον στην ελεύθερη αγορά, η εμμονή όμως στο να γίνεται αυτό αποκλειστικά και μόνο από το κράτος μπορεί να εξηγηθεί με την δύναμη της συνήθειας και τους συμφεροντολογικούς υπολογισμούς μιας κάστας κρατικών υπαλλήλων ή από έναν συγκεκαλυμμένο ολοκληρωτισμό ή έστω συγκεντρωτισμό, του 'όλα πρέπει να περνάνε από το κράτος', από την 'κοινωνία', αλλιώς είναι επικίνδυνα. Μας θυμίζει έτσι την ρήση του περίφημου Αμερικανού προοδευτικού παιδαγωγού John Dewey όπου αναφέρει πως, "παιδιά που ξέρουν πώς να σκέφτονται από μόνα τους χαλούν την αρμονία της συλλογικής κοινωνίας που έρχεται, και όπου όλοι θα είναι αλληλεξαρτώμενοι μεταξύ τους" (διάβαζε: "αποτελούν κίνδυνο"). Λες και η ελεύθερη σκέψη είναι αυτή που δυσκολεύει την επικοινωνία των ανθρώπων!

Μια άλλη ένσταση που μπορεί να ανακύπτει είναι: μα δεν υπάρχουν θαυμάσιοι εκπαιδευτικοί στο δημόσιο σχολείο; Προφανέστατα και υπάρχουν, το θέμα όμως δεν βρίσκεται εκεί, βρίσκεται στο σύστημα που ευνοεί ή δεν ευνοεί την ανάπτυξη της δημιουργικότητας και της ελεύθερης σκέψης. Πόσοι εκπαιδευτικοί σε δημόσια σχολεία δεν έχουν αντιμετωπίσει γκρίνια και μουρμούρα από 'λιγότερο ορεξάτους' συναδέλφους τους όταν με αγνές προθέσεις και ενθουσιασμό πήγαν να εφαρμόσουν πρωτότυπες μεθόδους και να αφιερωθούν στην δουλειά τους; Θα έλεγε κανείς, πως είναι θαύμα που ακόμα και στο δημόσιο σχολείο υπάρχουν τόσοι πολλοί λαμπροί εκπαιδευτικοί. (Ιδιαίτερα τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες όπου σε αντίδραση στα κακώς κείμενα του προηγούμενου συστήματος αξιολόγησης καταργήθηκε κάθε έννοια αξιολόγησης, στα πλαίσια ενός δήθεν εκδημοκρατισμού του σχολείου, στην πραγματικότητα όμως μιας αποδιοργάνωσης όπου και ο μαθητής αδικούνταν καθώς αξιολογείτο από έναν δάσκαλο και ένα σχολείο ανεπίδεκτο αξιολογήσεως και ο δάσκαλος αδικούνταν επίσης καθώς δεν είχε πλέον στην διάθεσή του τα μέσα και το κλίμα εκείνο που θα τον βοηθούσε στο έργο του και θα του έδινε την δυνατότητα να εμπνέει κάποιο κύρος στον μαθητή. Έτσι το δημόσιο ελληνικό σχολείο στην συντριπτική του πλειοψηφία παρεξέκλινε του προορισμού του και ο κυριώτερος σκοπός του κατέστη το να βρίσκει δουλειά στους εξωφρενικά υπεράριθμους αποφοίτους των επίσης εξωφρενικά πολλών 'καθηγητικών σχολών' του δημοσίου Πανεπιστημίου).

Μπορεί όλα αυτά τα περί απελευθέρωσης, κουπονιών εκπαίδευσης και school choice να φαίνονται λίγο ουτοπικά στην Ελλάδα του σήμερα, όμως αν θεωρούμε πως η παιδεία είναι δικαίωμα, πρέπει επίσης να θεωρούμε πως η ποιοτική και ελεύθερη παιδεία και όχι η κατήχηση οιουδήποτε συστήματος είναι επίσης δικαίωμα κάθε παιδιού και κάθε ανθρώπου. Αλλιώς το δικαίωμα γίνεται πρόσχημα για την καθοδήγηση και διάπλαση ανθρώπων 'κατάλληλων' για την κοινωνία που θέλουμε, όχι πάντως ελεύθερων.
-ΝΒ, 30/12/2012

Ευτυχισμένο 2013 μΧ !

Δεν σας εξιτάρει αυτή η αίσθηση ότι ανοίγεται μια νέα άγνωστη χρονιά και εξαρτάται (κυρίως) από εμάς πώς θα την διαχειριστούμε; Σ' ευχαριστούμε Κύριε για το δώρο της ελευθερίας, κάνε μας να το χρησιμοποιούμε σωστά για το καλό μας και την δόξα Σου!